|
|
In 2001 hadden wij een kinderwens maar helaas lukte het ons niet een kindje op de wereld te zetten. In 2003 kwamen wij daarom in de medische malle molen terecht. Na 1 miskraam, 6x IUI, 2x IVF en 2x ICSI waren wij in februari 2007 uitbehandeld. We moesten verder met z'n tweeën in de wetenschap dat wij nooit een gezinnetje zouden vormen....totdat...
Dit kan niet!!
Zwanger | 12 December 2009 | 14:29:46
 |
|
De eerste is van 8 december en de onderste van 12 december.
Ik geloof dat ik gek word
| | |
| |

5 weken en 4 dagen
Zwanger | 16 December 2009 | 10:00:35
 |
|
Daar zit ik dan.. Ik deel met mijn nieuwe huisarts ons geheim dat we blij verrast zijn te hebben ontdekt dat ik zwanger ben. Ik weet het zeker want vanmorgen nog even een testje gedaan en die fantastische dikke streep aanschouwd. Ik heb ook nog wat ochtendurine meegenomen voor het geval de huisarts mij niet gelooft. Het klinkt zo raar om te zeggen: "ik ben zwanger".
Het bewijsmateriaal is niet nodig. De huisarts hoort geduldig mijn verhaal aan, begrijpt mijn verwarring en geeft me een briefje met de naam en het adres van een verloskundigenpraktijk. Ik hoef voorlopig niet naar de gynaecoloog want dit zou best wel eens een normale zwangerschap kunnen zijn. Ik ga het reguliere traject in.
Thuisgekomen surf ik direct naar de website van de verloskundigenpraktijk en meld mij digitaal aan. Het voelt absurd, alsof ik ondeugend een grap uithaal. Zo rond de 8 a 9 weken zwangerschap mag ik langskomen voor een intakegesprek en een eerste echo. Het is nu dus aftellen naar de 1e of 2e week van 2010. Laat ons alsjeblieft het nieuwe jaar goed beginnen. | | |
5 weken, 5 dagen
Zwanger | 17 December 2009 | 16:26:18
 |
|
Sinds wanneer is Assertief mijn tweede naam? Normaal gesproken ben ik verlegen en bescheiden.
Een vriendelijke mevrouw van de verloskundigenpraktijk heeft contact met mij opgenomen om een intakegesprek te plannen. We komen uit op 4 januari 2010. Informatief deelt zij mij mee dat ik niet te hoge verwachtingen moet hebben omdat er dan nog niet geluisterd (kan?) worden naar het hartje en dat er ook nog geen echo wordt gemaakt. Ze vraagt naar mijn verleden en ik brand direct los. Ik vertel haar over de lange weg die wij hebben doorlopen en nu blij verrast zijn door dit wonder dat ons nu overkomt. Ik benoem ook mijn angsten en de miskraam in 2004 en hoezeer ik daarom uitkijk naar die eerste echo. Meer hoef ik niet te zeggen, ze gaat direct kijken of er ergens nog een gaatje is in de agenda van het Echoteam.
29 December blijkt er nog plek te zijn. Ik spring een gat in de lucht en het begint prompt weer te sneeuwen.
Het is een productieve dag vandaag.
Ik kan als groot pregnylverbruiker in het verleden vanaf heden eindelijk mijn schuld aflossen. De dame van Moeders voor Moeders levert 8 containers af die ik met liefde vol ga plassen.
Weer een zwangerschapstest en de dame kijkt vol bewondering naar een wel hele donkere hcg-streep. Alsof dit nog niet genoeg is word ik overladen met cadeautjes: een fotolijstje, een boek en een nachtlampje. Het is feest vandaag. | | |
7 weken en 3 eh.... 6 dagen!
Zwanger | 29 December 2009 | 15:06:27
 |
|
We hebben een kloppend hartje gezien!!!!!!!!!!
Bibberend van de kou maar vooral van de zenuwen gingen we vanmorgen naar de verloskundigenpraktijk voor de eerste echo.
Gelukkig zag ze binnen een seconde dat er een kloppend hartje aanwezig was.... en kon ik weer rustig ademhalen.
Nog steeds kunnen we het nauwlijks geloven maar het is gewoon echt waar: ik ben zwanger van een "vitale eenling" zoals in het rapport geschreven staat. Alles zag er perfect uit en die kleine spruit doet zo z'n best dat het zelfs 3 dagen op voor ligt. Ik ben niet 7 weken en 3 dagen zwanger maar 7 weken en 6 dagen!
Ik ben zo vreselijk trots op dat knipperende wormpje in mijn buik.
blij blij blij blij blij
| | |
9 weken en 4 dagen
Zwanger | 12 Januari 2010 | 13:37:59
 |
|
Ik heb een haat/liefde verhouding met echo's. Ze kunnen je dag maken of breken. Ik ben zo bang voor het laatste, dat ik vanmorgen op van de zenuwen naar de verloskundige ging. Was niet nodig geweest want de echo zag er weer prachtig uit. Puk (voorlopig maar even de werktitel) lag daar vrolijk te hupsen en te zwaaien. Goh, er leeft echt een wezentje in mijn buik! Zo mooooooi om te zien!
Ik dacht eigenlijk dat vandaag ook de nekplooi zou worden gemeten maar daarvoor moeten we nog 2 weken wachten. Wel is er bloed afgenomen tbv deze combinatietest. Gezien mijn leeftijd (inmiddels alweer 39) en de embryootjes die altijd slecht of eigenlijk niet doordeelden tijdens de vruchtbaarheidsbehandelingen, hebben we besloten de combinatietest te doen. | | |
12 weken
Zwanger | 27 Januari 2010 | 14:28:02
 |
|
Gisteren hebben we Puk weer mogen bewonderen en hoe!
Voor de combinatietest moest de nekplooi gemeten worden, maar Puk lag heerlijk vredig te slapen en de echoscopiste kon de nekplooi in deze houding niet goed meten. We moesten dus proberen Puk wakker te maken door te kuchen en zachtjes tegen het baarmoederbedje te duwen. Puk bleef echter onverstoord lekker doormaffen, dus er zat niets anders op dan een paar minuten te wachten totdat hij/zij wakker werd en van houding zou veranderen. (goh, wat erg  )
Puk had een prachtig dun nekplooitje van 1,3 mm en ook mijn bloedwaarden waren goed. De echoscopiste faxte de gegevens naar VUMC maar kon al vertellen dat we niet bang hoefden te zijn voor de uitslag. 's Middags werd deze doorgebeld: 1:5000. Een hele opluchting.
Met zo'n mooie uitslag hebben we besloten het hierbij te laten. We hoeven gelukkig geen vlokkentest of vruchtwaterpunctie te doen, maar kunnen gewoon genieten van dit megawonder in mijn buik.
Het is wel een beetje een uitslovertje. Volgens de echo zou ik in plaats van 11 weken en 4 dagen gisteren al 12 weken en 2 dagen zijn?!? Dat kan natuurlijk niet. Waarschijnlijk heeft Puk net een groeispurt gehad en is de vorige echo genomen vlak voor een groeispurt. Nu is het een beetje lastig te bepalen wat mijn uitgerekende datum zal zijn. Ik neem dus maar een gemiddelde en zet vandaag dan vast op 12 weken.
Hierbij weer een foto. Het gaat steeds meer op een minimensje lijken. Hier is Puk bijna 6 cm.
| | |
14 weken en 3 dagen
Zwanger | 15 Februari 2010 | 10:34:23
 |
Cadeautjes
We zijn vreselijk verwend! Donderdag heb ik mijn collega's eindelijk mijn wonderverhaal mogen vertellen. Ik vond het best eng want ik sta niet graag in de belangstelling en ergens voelde ik mij ook opgelaten omdat ik straks een aantal maanden niet van de partij zal zijn en het werk op de schouders van mijn collega's terecht komt.
Onterecht natuurlijk want de reacties waren zo ontzettend lief. Stuk voor stuk hadden ze tranen in hun ogen en 1 collega liet zelfs haar tranen de vrije loop. Ik natuurlijk ook weer emotioneel. Het was echt zo'n vrouwenonderonsje. Ik ben echt geraakt dat die lieve meiden zo ontzettend met mij meeleven.
's Middags na de lunch stonden ze klaar met een mooie mand narcissen. Lief, lief lief...
Hieronder een foto van Puks kledingkast. Zit nog niet zoveel in maar wel cadeautjes van mijn beste vriendin en mijn schoonzusje. Schattige rompertjes, sokjes en een knuffel.
Geregeld loop ik naar boven om even die kastdeur open te doen en naar de spulletjes van Puk te kijken. Zo bijzonder.
Controle verloskundige
Het hartje klopt nog steeds! Het was wel even spannend omdat we het hartje niet direct hoorden. Uiteindelijk lukte het wel maar Puk maakte er een spelletje van door iedere keer als ze Puk had gevonden weg te zwemmen naar de andere kant. De doerak!!
Mijn bloeddruk is gemeten. Mijn onderdruk was 85. Voor mijn doen is dat normaal. Ik neig van nature naar een hoge bloeddruk en ik was natuurlijk best wel zenuwachtig om het hartje te horen. Glucose en ijzer waren goed. Ik heb bloedgroep AB-negatief dus ik moet straks wel een extra prik maar dat wist ik al.
Ik schrok een beetje van de weegschaal. Ik woog dik 58 kilo!!! Weliswaar met warme winterkleding en laarzen aan maar toch. Voor mijn zwangerschap woog ik 51 kilo schoon aan de haak. Oeps.
De keuze uit mijn kledingkast wordt steeds kleiner want ik begin inderdaad behoorlijk te groeien. Ik dacht de zwangerschap uit te zingen met mijn zomerjurkjes maar ik had er even geen rekening meegehouden dat mijn borstomvang ook zou toenemen. Binnenkort dus maar eens bij mijn vriendinnen langs want die hebben nog stapels zwangerschapskleding voor me klaarliggen.
up-date
Volgende morgen woog ik thuis 55 kilo schoon aan de haak...... ik had me dus wel erg warm aangekleed | | |
15 weken
Zwanger | 22 Februari 2010 | 09:33:51
 |
Buikfoto
Aan de ene kant blijft het onwerkelijk dat ik nu zwanger ben, maar dan kijk ik naar mijn buik en dan weet ik dat het echt is. Mijn broeken zitten niet echt lekker meer. Thuis huppel ik rond in mijn zomerjurkjes. Laat het maar snel lente worden!
Buikfoto 15 weken, + 4 kilo aangekomen | | |
17 weken en 5 dagen
Zwanger | 10 Maart 2010 | 11:48:13
 |
|
Volgens mij voel ik Puk!!!!!!!
Eigenlijk al een week of 2 maar ik dacht in eerste instantie dat het gewoon mijn darmen waren.
Het voelt alsof er iemand in mijn buik een ouwe rammelende motor probeert te starten. Is dit nou het fladderende vlindertjes gevoel? Dat klinkt in ieder geval een stuk romantischer.
Mijn broeken heb ik maar op de bovenste plank van de kledingkast gelegd om plaats te maken voor tientallen rekbare jurkjes en enorme zwangerschapsbroeken die ik heb kunnen lenen van mijn vriendinnen. Ik heb zelf nog wat rondgeneusd bij de echte zwangerschapskledingwinkels maar zag er niet echt iets tussen waar ik blij van werd. Ik word dit jaar dan wel v..... vee........... veertig,  maar ik ben toch meer het meisjestype in plaats van echte vrouw. (Of ben ik nu in de ontkenningsfase?) Uiteindelijk bij de Wehkamp 2 gewone maar zeer rekbare zomerjurkjes besteld en mijn garderobe voor de komende maanden is compleet.
Eigenlijk is mijn lichaam aan het misvormen maar ik voel me supermooi. Ik heb altijd vreselijke jaloerse blikken geworpen op de zwangere buiken van mijn vriendinnen, collega's en willekeurige in verwachting zijnde voorbijgangsters. Nu ben ik verliefd op mijn eigen dikke buik, Narcissus is er niets bij......... hmmm, vandaar die mand narcissen? | | |
19 Weken en 3 dagen  |
|
Alles gaat goed! Ik voel Puk nu echt trappelen in mijn buik. Geweldig om samen te zijn. Vanmorgen bij de verloskundige geweest en naar het hartje mogen luisteren.
Inmiddels ben ik ruim 6 kilo aangekomen. Mijn bloeddruk was goed. Onderdruk was 80, thuis tussen de 70 en 75. Ik heb weer wat meer energie, de ergste vermoeidheid lijkt voorbij. Ik ga deze week beginnen creatief te doen en proberen een boxtas te maken.
Vrijdag de 20-weken echo! Ben zooooooooo benieuwd | | |
20 weken
Zwanger | 29 Maart 2010 | 10:28:17
 |
 Wat is dit toch mooi!!!! 
Nieuwsgierig, opgetogen, beetje bang, klamme handen...... de 20 weken echo.
Het is vrijdag 26 maart. We zitten samen bij de echoscopiste. Ze vertelt dat ze het kindje goed gaat nakijken of alles erop en eraan zit. We zijn echt ontzettend benieuwd. Puk verheugt zich er schijnbaar ook op want die zit hevig te trappelen in mijn buik...... of zijn het mijn darmen?
Ik mag gaan liggen en het echo-apparaatding wordt tegen mijn buik gezet en ja hoor, daar zien we Puk, vrolijk, wakker en naar ons zwaaiend. Dus toch.... ik heb Puk al die tijd al gevoeld en was dus niet misplaatst een drol aan het koesteren.
Snel gaat ze de engste en belangrijkste details zoeken. Ik ben een beetje bang, onwetend, heb ik vantevoren geen foliumzuur geslikt maar ik word snel gerustgesteld. Geen open rug, gezichtje ziet er goed uit. Pfffffff, ik kan weer ademhalen. Vervolgens kijkt ze naar de hersentjes, schedel, het hartje, de slagaders, niertjes, navelstreng, botjes en het maagje dat goed is gevuld door ons hongerlapje. Het wordt steeds leuker.
Willen jullie weten wat het wordt? We beantwoorden haar vraag gelijktijdig met een volmondig JA.
Puk heeft een piemeltje!! We krijgen een zoon. Zucht, tranen van geluk | | |
22 weken en 2 dagen
Zwanger | 11 April 2010 | 10:22:28
 |
|
Buikfoto 22 weken en 2 dagen, 9 kilo aangekomen | | |
26 weken en 2 dagen
Zwanger | 09 Mei 2010 | 15:30:35
 |
|
Wat heb je toch een hoop lieve mensen!
Tandemtrip Hoge Veluwe
Die ene week vorige maand dat we hebben mogen genieten van heerlijk warm weer. Peer en ik besloten 1 dagje op "vakantie" te gaan naar de Hoge Veluwe. Normaal gesproken wandelen we uren achter elkaar maar sinds ik steeds meer kilo's mee te sjouwen heb, houd ik dat steeds minder lang vol. Daarom besloten we een tandem te huren. Ik heb namelijk een hekel aan fietsen, terwijl het Peers grootste hobby is. Maar ach, achterop de tandem met een grote zonnebril op en Stevie Wonder liedjes zingend zag ik nog wel zitten.
Bij het bezoekerscentrum in de buurt van ingang Otterloo heb je een fietsenmaker, waar je ook speciale fietsen kunt huren. We stappen de werkruimte in en de fietsenmaker loopt ons tegemoet met zijn blik recht gericht op mijn bolle buik. Peer vraagt of we een tandem mogen huren, hoeveel het kost en of we borg moeten betalen. De man laat zijn grootste glimlach zien en zegt: "In dit speciale geval is het gratis" en weer kijkt hij vertederd naar mijn bolle buik.
Geboortekaartjes
De geboortekaartjes heb ik al in huis. Ze zijn echt prachtig! Ik kan ze helaas nog niet laten zien (want geheim) maar het ontwerp is zeer kleurrijk. Ik had kaartjes besteld bij nabushka.nl. Helaas is ons budget niet zo enorm groot omdat Puk heel onverwacht in ons leven is gekomen en ons spaargeld op was gegaan aan ons nieuwe huis, maar ze heeft met ons meegedacht en is met een oplossing gekomen zodat we toch een prachtig kaartje hebben kunnen laten drukken, binnen onze financiele mogelijkheden. En meer!!! We hebben zelfs voor ons bijzondere mannetje een mooie grote afdruk gekregen om in te lijsten en in zijn kamertje te hangen. Lief!!!!! | | |
27 weken en 4 dagen
Zwanger | 25 Mei 2010 | 14:51:56
 |
|
Oei, ik groei
Buikfoto 27 weken en 4 dagen, 13 kilo aangekomen
De afgelopen weken heeft mijn buik een groeispurt gemaakt. Ik blijf het ongelooflijk vinden dat dit kan. Iedere avond kijk ik vol verbazing naar mijn buik. Soms begint de huid te golven en het is zo fantastisch dat we dan samen naar Puks aanwezigheid kunnen staren.
Ik ben echt zwanger! Af en toe wat duizelig en 's avonds heb ik werkelijk nergens meer puf voor, maar wat geeft het? Ik vind het heerlijk om op de bank te liggen en zo nu en dan schopjes te voelen en nog mooier Puk te zien bewegen.
Vorige week heb ik mijn kraampakket opgehaald. Beetje het kerstpakket gevoel, wat zal er inzitten? De inhoud was natuurlijk niet zo spectaculair..... eerder afschrikwekkend....... Hellup wat een grote maandverbanden!!!! Maar gelukkig zat er ook nog een cadeautje in voor kleine Puk: een rugzakje en toilettasje van Nijntje. Onze kleine man wordt weer verwend. | | |
31 weken en 5 dagen
Zwanger | 16 Juni 2010 | 15:42:03
 |
|
Weer terug van een weekje vakantie. Voor de laatste keer met z'n tweetjes en toch al met z'n drietjes. Peer heeft mij vreselijk in de watten gelegd. Normaal gesproken wandelen we heel wat af maar met die 15 kilo extra wilde dat niet echt meer lukken.... in de Ardennen.... met van die steile hellingen enzo..
Dus heb ik mijn vakantiedagen heerlijk relaxed met een stapel boeken onder een geimproviseerd parasolletje doorgebracht. Zo af en toe samen een tripje met de auto door het prachtige gebied (hellup we beginnen op onze ouders te lijken).
Weer terug thuis eventjes.....40 geworden. Oef wat ben ik oud! De volgende dag naar de verloskundige. Puk zit nog steeds of alweer? in een stuit. Hij zit blijkbaar graag rechtop in moeders schoot. Hopelijk draait hij nog voordat het te laat is. Bloeddruk was goed en ik heb de Rhesusprik gekregen. Ik heb een paar kleine kwaaltjes met de verloskundige besproken. Ik ben nu ook af en toe duizelig terwijl ik gewoon (als passagier) in de auto zit. Tijdens de vakantie was het echt een keer best spectaculair omdat mijn zicht ook heel vreemd werd. Ik zag alles alsof het een overbelichte foto was. Gelukkig gaat het ook altijd weer snel over als ik even op de grond ga zitten. Waarschijnlijk knelt mijn baarmoeder een bloedvat af en een andere houding + frisse lucht doet dan wonderen.
De vermoeidheid zoals in de eerste maanden is ook weer terug. 's Avonds lig ik dan ook het liefst lekker lui op de bank. Gewoon aan toegeven is het advies en dat doe ik dan ook.
Donderdag zijn we een beetje geschrokken. Toen ik na mijn werk thuis kwam zag ik oud bloed in mijn onderbroek. Ik weet dat bruin bloed geen reden tot paniek is maar ik heb wel meteen de spoedlijn van mijn verloskundigeteam gebeld. Helaas kreeg ik niemand te pakken en moest ik de voicemail inspreken. Na een uur was er nog niet teruggebeld en heb ik maar contact opgenomen met het andere team. (je zou maar in paniek zijn zeg) Gelukkig kreeg ik op dat nummer wel iemand aan de telefoon die mij gerust kon stellen. Zolang het niet erger wordt en ik geen helder rood bloed verlies hoeven wij ons geen zorgen te maken.
Geluk bij een ongeluk was dat we diezelfde avond een pretecho hadden gepland. Zodra we dat prachtige mannetje in mijn buik zagen waren we weer helemaal gerustgesteld. Hij zat daar tevreden te zijn, te glimlachen, op zijn knie te sabbelen en zich uit te sloven door met zijn grote teen zijn voorhoofd aan te raken, zijn tong uit te steken om vervolgens langzaam weer in slaap te vallen. Wat een heerlijk vrolijk kereltje. Hij zag er precies uit zoals ik al had verwacht. Het is exact zijn papa.
Het oud bloedverlies is sinds gisteren gestopt. Ik vermoed dat er een adertje knapt als ik fiets of veel loop. Ik heb nu een paar dagen rustig aan gedaan en mijn onderbroek blijft schoon. We kunnen weer opgelucht ademhalen.
Hierbij het mooiste mannetje in mijn leven:
| | |
36 weken
Zwanger | 16 Juli 2010 | 10:25:45
 |
|
Even mijn logje bijwerken.
Dit is de eerste week van mijn verlof. Nou ja, eigenlijk heb ik deze week vakantie en gaat volgende week officieel mijn zwangerschapsverlof in. Ben blij dat ik 5 weken tevoren ben gestopt. De laatste loodjes worden toch wel wat zwaar. Inmiddels ruim 18 kilo aangekomen! Ik zal binnenkort een fotootje plaatsen van mijn enorme buik. Het fietstochtje naar mijn werk duurde steeds langer (40 minuten) en begon best pijnlijk te worden. Ook iedere keer een beetje bloedverlies na het fietsen. Mijn laatste werkdag heeft Peer mij daarom gebracht en gehaald met de auto.
Het is raar om nu vrij te zijn. Het wordt allemaal zo echt. Nog een paar weken en dan floept dat kleine, lieve mannetje eruit. Hij is overigens gekeerd en ligt nu keurig netjes met zijn bolletje omlaag. Ik ben zo trots op hem! Ik besef iedere dag weer hoe ontzettend veel geluk wij hebben. Gisteren was er een cabaretvoorstelling NIKe van Lenette van Dongen op tv en ze benoemde al een aantal keer haar kinderloosheid. Dat raakt me. Vooral het einde van de voorstelling. Ze vroeg aan het publiek wie er kinderloos was gebleven maar ze wel heel graag had gewild. Een paar handen gingen dapper de lucht in. Zo maakte ze het zichtbaar. Ze beschreef dat je wel degelijk iets kunt missen wat je nooit hebt gehad. Iedereen die niet zo vanzelfsprekend kinderen kan krijgen heeft namelijk die opmerking wel eens naar het hoofd geslingerd gekregen. En daar kwamen de tranen, zowel bij Peer als bij mij. Tranen van geluk dat we dit wonder mogen meemaken, tranen van de pijn en onmacht uit het verleden en tranen voor lotgenoten die nooit een kindje zullen krijgen.
| | |
36 weken en 3 dagen
Zwanger | 19 Juli 2010 | 16:12:43
 |
|
Mijn enorme buik:
Buikfoto 36 weken en 3 dagen, 18,5 kilo aangekomen
Puk wordt iedere dag sterker. Ik voel hem heel goed. Soms gaat mijn buik echt alle kanten op. Een heerlijk en bijzonder gevoel.
Ik ben blij dat ik niet meer hoef te werken. Ik heb niet zo'n last van kwaaltjes maar ben wel erg moe. Iedere dag doe ik daarom een middagdutje nu het nog kan. Wat een luxe!
Voor de zekerheid heb ik alvast de ziekenhuistas ingepakt en nog wat laatste spulletjes besteld.
Eigenlijk is alles klaar...... alleen twijfelen we nog over de naam. Ik had een naam uitgekozen en ineens duikt deze naam overal op. We komen constant kleine mannen tegen die met Puks echte naam worden aangesproken. Peer heeft een nieuwe naam bedacht. Ook leuk en stoer maar ik moet er nog aan wennen.
Puks kamer is zo goed als af, maar ook hier twijfel of ik nog een muur groen ga schilderen. Misschien dat ik dat nog doe als ik volgende week nog puf heb. | | |
luierpraat
Zwanger | 31 Juli 2010 | 13:32:25
 |
|
Het is heel erg, die lieve schat is nog niet eens geboren en ik ben nu al een overbezorgde moeder.
Het huidige vraagstuk waarover Peerman en ik ons nu buigen is de luier. Kies je voor gemak: de wegwerpluier, of toch de ecoversie van bijvoorbeeld Etos.... ietsje beter voor het milieu maar volgens een aantal gebruikers minder goed, waardoor je volgens mij dus eerder moet verschonen en meer gaat verbruiken, of ga je voor de wasbare luiers?
Oef, daar heb je ook weer heel veel verschillende soorten systemen en ervaringen en hoe zit het dan met de productie van katoen? Dan heb je ook nog de bamboeluier maar hoeveel gif wordt gebruikt voor het be- en verwerken van bamboe tot luier?
De milieubelasting vind ik van belang maar de doorslaggevende factor is de gezondheid van onze kleine jongen.
In een boekje dat Peer aan het lezen is (babymanagement voor mannen) staat dat voor het absorptievermogen van de makkelijke wegwerpluiers een zeer giftige stof wordt gebruikt (polymeerverbinding sodium polyacrylaat). Deze stof kan allergische reacties tot gevolg hebben.
Dan schijnt er ook TBT (tributylin) in te zitten. Dit goedje zou al in lage concentraties het immuun- en hormoonstysteem kunnen beinvloeden. Mogelijk is er een verband met astmatische klachten.
Moet ik geloven wat er in dit boekje staat? Ik kan het me haast niet voorstellen dat luiers deze stoffen mogen bevatten als ze echt zo schadelijk zijn. Of is dat naief?
Er wordt ook nog een onderzoek genoemd door de universiteit van Kiel. Het steeds vaker voorkomen van onvruchtbaarheid bij mannen zou wel eens kunnen komen door wegwerpluiers. De temperatuur van het scrotum zou bij wegwerpluiers gemiddeld 1 graad hoger zijn dan de lichaamstemperatuur en dat is dan weer slecht voor de ontwikkeling van de cellen die op latere leeftijd sperma gaan produceren. Dit moet wel nog nader onderzocht worden.
Tja, waar kies je dan voor? Ik denk dat we maar het zekere voor het onzekere nemen en ben nu op zoek naar wasbare kant-en-klare luiers. Beter voor Puk, het milieu en zelfs de portemonnee.
Nu de volgende vraag: welke wordt het? Bumbello, wonderoos, nature babies, Storm op zolder, Ekobebe, totsbots, Bamboozle....... ik ben er nog niet uit. | | |
39 weken en 1 dag
Zwanger | 07 Augustus 2010 | 08:54:33
 |
|
Ingedaald....
Buikfoto 39 weken en 1 dag, 19 kilo aangekomen.
Binnen 3 weken dat is hij er gewoon! (Bijna) alles staat al klaar. Ik ben nu nog even een boxkleed aan het maken en ik wil morgen de geboortesuikertjes kneuteren.
Ik zit nog wat te piekeren over het luierverhaal. Ik ga sowieso voor de wasbare luiers. Dat is gezonder voor Puk, scheelt een enorme berg afval en ook financieel is het interessant. Zelfs als je de extra wasbeurten meerekent. Sterker nog, een lieve vriendin heeft me haar wasbare luiers aangeboden... gratis voor niets! Een paar jaar geleden had ze een internetbedrijfje in wasbare luiers maar dat liep helaas niet. Ik dacht eigenlijk dat ze alles had doorverkocht maar nu blijkt dat ze nog het een en ander op zolder had staan. Verschillende systemen en ik mag gewoon uitproberen wat het beste bij Puk past! Wat zijn mensen toch ongelooflijk lief!!
Waar ik nog mee zit is het gebruik van PUL in de alles-in-1 luier en de overbroekjes. In wegwerpluiers zit een hoop gif verwerkt maar PUL (Polyurethane laminate) lijkt ook niet zo'n fijn goedje te zijn. Zeker niet in het ver- en bewerkingsproces maar het is mij niet helemaal duidelijk hoe het dan met het eindproduct zit. Volgens de verpakking voldoen de overbroekjes aan het Ökotex keurmerk. Dit is een keurmerk dat garanties geeft op het gebied van gezondheid. Ökotex standard 100 keurmerk staat op produkten die zijn getest op stoffen die (mogelijk) schadelijk zijn voor de gezondheid. Het gaat dan vooral om allergische reacties. De eisen voor babytextiel zijn het strengst. Dus misschien moet ik mijn paranoia wat temperen en als ik er echt niet gerust op ben kan ik altijd nog op de wollen overbroekjes overgaan. | | |
39 weken en 6 dagen
Zwanger | 12 Augustus 2010 | 09:10:34
 |
|
Nou geen nieuws hier. Ook geen vooraankondigingen. Puk zit nog lekker warm in mijn buik.
Mijn bloeddruk is weer keurig dus wat dat betreft mag hij ook nog wel even blijven zitten.
In de tussentijd vermaak ik mij prima. De geboortesuikertjes zijn klaar.
Ik heb kleine zakjes gemaakt van stof gevuld met witte
en blauwe hartjespepermunt.
| | |
40 weken en 3 dagen
Zwanger | 16 Augustus 2010 | 12:51:01
 |
|
Hah, die Puk zit nog steeds in mijn buik. Ik heb nu wel af en toe kramp in mijn onderbuik als ik loop of sta. Voortekenen? Ik weet het niet.
Intussen verder gefröbeld aan het boxkleed. Alleen nog wat knopen aan de achterkant en dan is het af.
Kom maar lieve Puk, we zijn er klaar voor.
| | |
19 Augustus 2010
Tycho is geboren!!!

's Ochtends heb ik een afspraak bij de verloskundige. Mijn bloeddruk is wat hoger geworden en omdat ik inmiddels 40 weken en 6 dagen zwanger ben, en Puk dus helemaal klaar is gaat ze me strippen. Peer is extra vroeg naar zijn werk gegaan zodat hij alvast wat voorwerk kan verrichten om mij daarna naar de praktijk te brengen. Hij is echter nog niet weg of ik voel iets knappen in mijn buik. Ik loop naar het toilet en er stroomt wat vocht langs mijn benen. Urine of vruchtwater? Het getwijfel kan beginnen. Ik loop weer terug naar mijn bed maar het blijft stromen. Dan moet het vruchtwater zijn maar de kleur bevalt me niet. Ik haal een urinecontainertje en vang er nog wat van op. Het is geelbruin met witte vlokjes. Puk heeft dus in het vruchtwater gepoept. Ik bel de verloskundige en een uurtje later is zij ter plaatse, ook Peer is dan weer thuis. De verloskundige meldt ons aan bij het ziekenhuis en we mogen er direct heen. Eigenlijk best wel relaxed op deze manier want ik heb nog geen weeen. Het gekke is ook dat we helemaal niet zenuwachtig zijn. Wel raar om te beseffen dat Puk vandaag of morgen nu toch echt geboren gaat worden.
Om 10.00 uur word ik gekoppeld aan de monitor en krijg ik een infuus om de weeen op te wekken. Het komt maar langzaam op gang. Om 14.00 uur heb ik 2 cm ontsluiting. We hebben nog een lange weg te gaan. De weeen zijn goed op te vangen. Langzaam worden ze sterker totdat ik iets voor 17.00 uur heftige weeen krijg. Oeps! Lig ik daar tot die tijd op mijn manier stoer te zijn, nu bekruipt mij een angstig gevoel. Worden de weeen nog erger dan dit? Moet ik dit tot 22.00 uur volhouden? 5 Minuten later kan ik mijn ademhaling nauwelijks onder controle houden en ik heb persdrang. Op dat moment ben ik echt dankbaar dat ik in het ziekenhuis aan het bevallen ben want met een druk op de knop staan de hulptroepen gereed om te kijken wat er aan de hand is. Ik ben een beetje in paniek want ik kan toch nog geen volledige ontsluiting hebben? Nou ja, wel dus. De tweede helft is blijkbaar supersnel gegaan. Ik mag al meepersen. Opgelucht ga ik aan de slag. De persweeen kan ik nu goed verdragen. Zolang ik meepers voel ik geen pijn. Achteraf ben ik 2 uur en een kwartier aan het persen geweest. (voor mijn gevoel slechts een klein uurtje) Uiteindelijk ben ik daarom ingeknipt en met een helpende duw op mijn buik is onze prachtige zoon Tycho geboren om 19.15 uur. Wat een overweldigend moment. Meneer gaf geen kik maar zat verwonderd om zich heen te kijken. Hij is zo mooi, zo lief, zo bijzonder.....
Wat kan een mens gelukkig zijn. Hij bestaat echt!
Tycho (Gelukkig toeval/lot)
|